Aslında bu sorunun yanıtı teknik olarak evet olsa da, pratikte ve dünya düzeni ele alındığında yanıtı hayırdır. Yani şu soruyu sormak lazım başta: "Dünyada herkese belirli bir konforu sağlayacak kaynak yok mu?" Yanıt var ama o "belirli bir konfor" ibaresinin içini doldurmaktan geçiyor. Yani konfor nerede bitiyor "lüks" nerede başlıyor ona karar vermek zor. Hadi karar verdin diyelim, insanları lükslerinden nasıl vazgeçireceksin? Bu lüksler için insanlar doğru ya da yanlış olduğu tartışılır ama hak etmediğini nasıl ispat edeceksin?
Kardeşim dünyanın bir yarısı aç diyelim, iyi diğer yarısında bulunduğunu iddia ettiğin adamların da yarım yamalak tok olanların sayısını bir söyle bakalım.
Bu dünya düzenini sözde tok (!) olan o yarı kurmadı ki! Haydi ben dünyadaki aç olanları ipledim. Evimi arabamı sattım, aç olan insanlara verdim. Sonuç? Açlık bitti mi, yoksa ben de mi aç kaldım? Hadi bu uç oldu, hadi ev araba satmayayım da bir lüksümden vazgeçeyim, örneğin aldığım ayfon 14 pro'yu satıp Yemen'deki açlara göndereyim. ne oldu dünyadaki açlık bitti mi?
Yani diyeceğim açlığı bitirmek kolektif bir çaba gerekir. Dünyadaki açlığı bitirmek için çabalaması gereken kişi ben değilim bence. Yani kolektif yabi toplu bir çaba olsa da bu açlığı bitirecek grup dünyadaki insanların yüzde 99'unun sahip olduğu servetin toplamına eşit serveti elinde bulunduran yüzde 1'lik kesim mesela. Onların da çoğunun vakıfları sayesinde bu konuda çalışmaları mevcut. Ünlü bir düşünürümüzün büyük resim kursunda söylediği gibi "sen de yargılanacaksın bill gates" olayı var, perde arkasında karanlık senaryolar da olabilir ama ben anlamam. ben daha çok "dünyadaki tüm para dünyadaki bütün insanlara eşit olarak dağıtılsaydı, çok geçmeden yine şu andaki durum meydana gelirdi tarafındayım.
Aslında uzun uzadıya tartışmaya gerek yok Yuval Noah Hariri'nin Yarının Kısa Tarihi kitabında belirttiği gibi "Dünyadaki herkese varlıklı ABDlilerin sahip olduğu yaşam koşullarını sağlamak için birkaç gezegene daha ihtiyacımız var, ancak elimizde olan sadece bu." ,"Çevreyi korumak çok hoş bir ideal, ama kirasını ödemeyenler haliyle buzulların erimesinden çok kredi kartı borçlarını dert ederler." ve son olarak "Dünyada doğal kıtlıklar kalmadı, sadece siyasi kıtlıklar var. Eğer Suriye, Sudan ve Somali'de insanlar açlıktan ölüyorsa, bu bazı siyasetçiler böyle istediği için oluyor."
Yine de bireysel olarak israftan kaçınmalı ve bilinçli bir şekilde tüketmeliyiz. Eşya yenileme eşiğimizi olabildiğince ötelemeliyiz. Yenisini almak yerine tamir etmeliyiz. Etrafımızda ekonomik olarak bizden daha kötü durumda olanlara yardım etmeliyiz. Bütçemizin en büyük kısmını sağlıklı ve organik beslenmeye ayırmalıyız. Dünyadaki açlığı bu şekilde bitiremeyiz belki ama okyanusta bir damla olabiliriz.
